niedziela, 31 maja 2015

Pamięć wszystkich słów - Robert M. Wegner



„Nadzieja wcale nie umiera ostatnia, po niej do głosu dochodzą szaleństwo i desperacja.”[1]

Jeśli czytaliście poprzednie książki pana Wengera, to nie potrzeba Wam zachęty do lektury tej pozycji. A jeśli nie, to przeczytajcie tą recenzję: 
I kupcie wszystkie cztery części.

A co o samej „Pamięci wszystkich słów”? Czwarta część „Opowieści z meekhańskiego pogranicza” i odpowiedź na bardzo ważne pytanie: autor jeszcze nie kończy. Ma wiele więcej do powiedzenia, stworzony przez niego świat rozwija się, a czytelnicy mogą liczyć na kolejne części. I dobrze. Bo chociaż czwarta książka jest nieco gorsza od… Ha! Fantastyczne stwierdzenie. Kocham takie ujęcie sprawy: „Nieco gorsza od poprzedniej części” – co nie przeszkodziło mi o drugiej godzinie, mimo przekrwionych oczu i wizji pobudki o szóstej, stwierdzić, że jeszcze jeden rozdział to znakomity pomysł. I tak dwie noce pod rząd. Ale warto było. Naprawdę warto, poza tym – sen jest przereklamowany, a proza pana Wegnera nie.

środa, 20 maja 2015

Bez Litości - James Scott


„Zabijanie jest jak każde inne zajęcie, to sprawa dla fachowca”*.

„Bez litości” rzeczywiście zaczyna się tak, jak zapowiada wydawca – mocno. Bardzo mocno. A później robi się jeszcze lepiej. Autor dokonuje kilku zaskakujących zwrotów akcji. Buduje mroczny, brutalny świat. I daje solidnie stworzonych bohaterów, z ich lękami i mrocznymi sekretami.

Aż nie wiem, jak pokrótce opisać fabułę. Nie chcę zdradzić zbyt wiele, gdyż już wydarzenie, o którym czytamy na pierwszych stronach książki, wciska w fotel. To może tak: Trójka morderców zabija mieszkającego na odludziu Joraha i czworo jego dzieci. Z rzezi cało wychodzi dwunastoletni Caleb, a kilka dni później do domu wraca jego matka, Elpeth.

niedziela, 10 maja 2015

Ciemne Tunele - Siergiej Antonow




„Spróbuj tylko ich wzruszyć bajeczkami o sprawiedliwości… Garbatego dopiero grób wyprostuje” [1]

Powyższy cytat doskonale opisuje mieszkańców moskiewskiego metra opisanych w książce pana Antonowa. I tacy właśnie ludzie pasują do wizji Uniwersum stworzonego przez Glukhovskiego. O takich chce się czytać w książkach z serii Metro2033.
W ogóle całe „Ciemne Tunele” przypominają nieco oryginalne Metro. Wędrówka, wielka misja, lekko naiwny główny bohater (zwłaszcza na początku książki). Plus kilka rodzajów niespotykanych dotąd mutantów i „klimat” tuneli.

piątek, 8 maja 2015

Subiektywne listy książek, które warto znać


W serwisie BiblioNetka pojawiło się zapytanie o subiektywną listę najlepszych książek.
Podjąłem wyzwanie. Stworzyłem dwa zestawienia, do każdej pozycji dodając krótkie uzasadnienie.
Zapraszam. Jeśli jesteście ciekawi kliknijcie tu:

Lista według malegonosorozca 

 


 


poniedziałek, 4 maja 2015

Wierni Wrogowie - Olga Gromyko



 “Tam gdzie nas się boją, my się nie mamy czego bać!”[1]

„Wierni wrogowie” są dla wielbicieli literatury fantasy. Dla miłośników magii i miecza. Dla lubiących czytać o elfach, driadach, krasnoludach, trollach, smokach, wilkołakach. To właśnie, w mniejszych lub większych dawkach, proponuje nam Olga Gromyko. I jeszcze kwestię ratowania świata, a przynajmniej tej jego części, gdzie znajdują się bohaterowie, dużą dawkę humoru oraz nietypową drużynę „bohaterów”, która wspólnymi siłami będzie musiała powstrzymać działającego z ukrycia przeciwnika. Ale cóż to za drużyna! Oddam może głos samej autorce:

„Wygnany czarownik, który nie jest zdolny by wyczarować cokolwiek sensownego, żeby nie zemdleć na miejscu…
...smok uciekający przed przerośniętymi wilkami…
...niedorostek z gruźlicą
… dziecko…
...i wilkołak z paskudnym charakterem”[2].